Misschien laat ik de zoektocht naar stabiliteit en zekerheid nu maar los

Eind vorig jaar kwam ik terug naar Nederland met de behoefte om iets op te bouwen voor langere tijd. Ik wilde rust, vastigheid, ergens voor langere tijd blijven, een parttime vaste baan, mijn nieuwe studie afmaken en dan daarnaast mijn onderneming starten. Ik koos daarvoor het midden van Nederland voor een nieuw avontuur, een rustig avontuur, dacht ik. 

We zijn een halfjaar verder en stabiliteit en zekerheid is zijn de laatste woorden die ik zou gebruiken om mijn huidige situatie te omschrijven. Oke, corona kwam, dus misschien is dat voor veel mensen zo maar dat even terzijde. Mijn huisvesting en baan zijn nog altijd twijfelachtig. Heel eerlijk, ik heb uiteindelijk zelf ontslag genomen. Het is nog aan het inzinken maar ik besefte mij gisteren opeens dat ik ontslag heb genomen VOORDAT ik totaal opgebrand en uitgeput was. Dat besef zorgde voor een grote glimlach op mijn gezicht, ik heb op tijd voor mezelf gezorgd en gekozen. Ik hoef daarom dit keer ook niet acuut te stoppen maar zie het helemaal zitten nog een paar weken door te werken. In plaats van dat ik nu eerst weken moet gaan uitrusten kan ik genieten van het vooruitzicht dat ik deze baan straks niet meer heb. 

Ik accepteer maar even dat alles nu is, precies zoals het is. Onduidelijk, maar goed. Op dit moment zit ik in mijn fijne tuin en hoor ik de vogels en de bijen. Mijn vrije dagen heb ik de laatste weken besteed met fijne mensen en veel natuur. Leuke dingen staan ook in het vooruitzicht. Een nieuwe manier om mijn huur te betalen ga ik echt wel vinden. Misschien juist in flexibele vorm. 

Hieronder nog wat beelden van de natuur de afgelopen tijd. Zomaar :) 


Veel liefs,

Silke

Reacties

  1. Prachtige beelden. Maar ik kan me voorstellen dat het bij jou vanbinnen niet altijd zo 'prachtig' voelde, als ik lees waarom je je baan hebt opgezegd. Ik hoop dat deze stap je rust kan geven.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel :) Het viel met deze baan gelukkig wel mee, maar ik merkte vooral dat als ik dit veel langer zou gaan doen dat het me dan totaal zou uitputten omdat het me geen voldoening gaf. Maar de worsteling met dit gevoel versus 'ik moet wel geld verdienen' was natuurlijk inderdaad niet altijd prachtig.

      Verwijderen
  2. Ik weet nog dat ik een keer verdrietig was, omdat mensen om mij heen baby's kreeg en wij onze zaken maar niet 'op orde' kregen. Leek me zo heerlijk als je alles zo op orde hebt, dat je ruimte hebt voor een baby. Maar toen besloten we dat wij er gewoon niet de mensen voor zijn om alles op orde te hebben en toen kregen we een baby, haha. En volgens mij heeft die baby het de afgelopen negen jaar prima gehad in de wanorde ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oooh dit is leuk om te lezen! Ik kan mij dat goed voorstellen en wat fijn dat jullie je toen ook gewoon hebben neergelegd bij hoe het is. Het 'perfecte' moment bestaat toch niet. Ik denk dat Anna het ook prima gehad heeft! :)

      Verwijderen
  3. Inspirerend om te lezen hoe je jouw gevoel volgt en van daaruit stappen durft ondernemen. Sterk en moedig!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Leuk dat je er bent!