Een andere motivatie

Ondanks dat ik sinds 2014 studeer, had ik tot een maand geleden meer dan tweeënhalf jaar geen lessen meer gevold op mijn hogeschool. In die tijd ben ik dan ook weinig op school geweest. Ik had alleen supervisie en een paar lessen onderzoek tijdens mijn stage het afgelopen jaar. Maar door mijn studievertraging van een jaar had ik al lang geen klas meer. Sinds vorige maand moet ik mij weer wekelijks melden op school, en dat is best wel wennen!

Naast mijn onderzoek ben ik ook verplicht twee vakken te volgen. Wanneer ik dan toch op school ben blijf ik daar ook regelmatig werken met mijn onderzoekspartner. Met als resultaat dat ik de afgelopen maand zomaar drie dagen per week op school te vinden was! Niet alleen is het gek om weer in het gebouw rond te lopen. Vooral het regelmatig volgen van lessen in een klas voelt raar. Ik ben opeens weer beland in een omgeving waar een studentenattitude heerst. Hiermee bedoel ik:studenten zeggen geen zin te hebben om te zijn waar ze zijn, komen gerust niet opdagen en een ongeïnteresseerde houding lijkt bijna de norm. Daar schrok ik eerlijk gezegd een beetje van en ik vind het ook best jammer. Ik had verwacht dat we inmiddels allemaal wat ouder waren, dat we niet meer zo nodig een houding aan hoefden te nemen, en vooral, dat we allemaal gemotiveerd zouden zijn te beginnen aan dé afronding van onze studie. 

Maar die verwachting had ik zelf bedacht. Het was gebaseerd op mijn houding en mijn missie. Zoals dat eigenlijk altijd gaat met verwachtingen. We denken in eerste instantie vanuit ons eigen kader en dat is ook logisch.
Toen ik in 2016 thuis kwam te zitten heb ik veel tijd gehad om na te denken over mijn studie, of beter gezegd:het hele leven haha. Ik wilde heel graag stoppen en heb na al die maanden heel weloverwogen besloten juist toch door te gaan. Niet omdat iemand wie dan ook wilde dat ik doorging. Maar omdat het toch de weg was die ik wilde nemen, ondanks dat ik er soms ook zo tegenaan kon schoppen. 

Ook in de tijd die daarna kwam ging het studeren soms met bloed, zweet en tranen. Maar nu ben ik hier, in de inmiddels laatste vier(!)maanden van mijn opleiding. Daar ben ik trots op en zo blij mee. Ik heb dus alles behalve die studentenattitude en ben juist openlijk gemotiveerd om dit te halen!

Iedereen heeft weer een ander verhaal en dus ook andere beweegredenen. Dat is ook goed. Ik wil dus ook niet zeggen dat het ene goed is en het andere fout. Het is alleen anders. Ik had er geen rekening mee gehouden en het viel mij op. 

Maar ik heb heel veel geluk. Namelijk de persoon waar ik mijn onderzoek samen mee doe is net zo enthousiast en gemotiveerd als ik! Wij kennen elkaar pas sinds het onderzoek en het klikt ontzettend goed (gezellig en werkzaam). Ik ben dan ook dagelijks dankbaar dat het per toeval zo is gelopen dat wij dit onderzoek samen doen.  

Hoe ga jij om met jouw omgeving, waarin jij soms misschien een hele andere motivatie hebt dan de ander?


Liefs,

Silke 

Reacties

  1. Oei, ik vrees dat ik zelf een heel vervelende leerling ben (net als veel leerkrachten, overigens). Ik vind de meeste colleges en cursussen saai en eh...ik probéér me in te houden, voor de docent en de omgeving, maar als 't al te lang duurt, lukt me dat niet. En dan ga ik grappig of eigenwijs doen of, in het beste geval voor de omgeving, duik in mijn sociale media. Ik zal er binnenkort eens een blog over schrijven, hoe ik me in de schoolbanken heb gedragen;). En ik vind het dapper dat je je studie weer oppakt en zéker dat je je niet laat demotiveren door de houding van anderen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hahaha, dat klinkt inderdaad een beetje vervelend ;) Als je het echt saai vindt dan is het voor iedereen lastig denk ik. Dat ik het leuk en of nuttig vind helpt natuurlijk heel veel. Ik ben benieuwd naar wat je gaat schrijven haha. Dat is lief, dank je wel! <3

      Verwijderen
  2. Best een herkenbaar verhaal is dit voor mij! Ik ben nu al een paar jaar afgestudeerd, maar had ook een vertraging opgelopen. Ik had al mijn vakken in één keer gehaald, alleen tussen dat laatste tentamen en het afstuderen zaten opeens twee jaar. Vooral omdat ik te veel ging werken en het afstuderen daarom afstelde. Toen ik weer ging beginnen, moest ik er echt inkomen! Ik kende ook niemand meer op school, maar had wel het idee dat ik door die pauze nog gemotiveerder was om in één keer af te studeren. Dat is gelukkig gelukt! Succes met het afstuderen en ook heel fijn dat je een fijne onderzoekspartner hebt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ah dat is inderdaad vergelijkbaar! Knap dat jij ook toch weer bent verdergegaan en het in één keer gehaald hebt! Het is vast een heel fijn gevoel om dat achter de rug te hebben. Klopt, daar ben ik echt heel blij mee. Dank je wel! :)

      Verwijderen
  3. Nog maar vier maanden, het aftellen kan beginnen voor je! Super fijn dat je een leuke onderzoekspartner hebt, dat maakt het een stuk makkelijker.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jaaa, ik vind het best gek dat het nu echt zo ver is, maar wel heel leuk! Ja, ook daar ben ik heel blij mee het helpt zoveel :)

      Verwijderen
  4. Gelukkig dat je studiepartner wel hard wil werken en goed gemotiveerd is. Ik ben best verbaasd dat de meeste studenten daar rondlopen op een toch wat negatieve manier als ik het zo lees.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jaa dat is heel fijn! Ja dat was ik dus ook, maar ik denk dat het meer een houding is dan daadwerkelijk gebrek aan motivatie.

      Verwijderen
  5. Mooie blog! Super fijn dat je een hardwerkende en gemotiveerde onderzoekspartner hebt, dat scheelt al enorm veel. Ik heb zo vaak meegemaakt dat mijn onderzoekspartner(s) niet gemotiveerd te werk gingen en feesten belangrijker vonden dan de opdracht, heel jammer. Je mag ook echt trots op jezelf zijn dat het einde van je opleiding bijna in zicht is! Juist super goed hoe je je studie oppakt en hoe je te werk gaat! Succes de komende tijd, you can do it!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel voor je lieve reactie :) Dat kan inderdaad heel vervelend zijn omdat je dan toch afhankelijk van elkaar bent. Je zult nu vast minder met anderen moeten samenwerken tijdens je master dus dat scheelt haha. Super lief, dank je wel! :)

      Verwijderen
  6. Ik ben blij om te horen dat je studie goed gaat! Ik herken het wel trouwens, ik heb ook zulke klasgenoten gehad. Gelukkig zit je in een goed onderzoeksteam! Zelf ben ik net gestopt met mijn studie, de verdere uitleg komt nog wel op mijn blog. Het komt er op neer dat het om gezondheidsredenen ging. Wat natuurlijk het allerbelangrijkste is

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Aahw wat jammer dat je om gezondheidsredenen hebt moeten besluiten om te stoppen! :( Het leek mij een leuke opleiding. Maar je gezondheid is absoluut het allerbelangrijkste <3 Ik hoop dat het voor jou (over een tijdje) ook helemaal als de goede keus voelt.

      Verwijderen
  7. Oh soms is dat lastig.. Ik ben altijd een positief persoon en kan er slecht tegen als mensen alleen maar doemdenkers zijn. Ik probeer dit dan van mij af te zetten, maar soms met collega's waar je mee werkt kan dat best lastig zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ahh ja dat klinkt inderdaad lastig. Een goede werksfeer met fijne collega's is zo belangrijk!

      Verwijderen

Een reactie posten

Leuk dat je er bent!

Let op: Google+ stopt. Reacties die worden geplaatst door middel van een Google+ account zullen daarom helaas automatisch op alle websites verwijderd worden vanaf 2 april 2019.

Populaire posts