Hoe ik de draad weer op ga pakken

Er is veel veranderd sinds ik deze blog begon. Een jaar en drie maanden geleden ongeveer. Toen was ik aan het afstuderen, ik woonde op een kamer, ik kreeg studiefinanciering en mijn leven was in die periode ontzettend gestructureerd door mijn absolute vastberadenheid om in die maanden mijn studie eindelijk af te ronden. Het leek voor anderen misschien zelfs wel een saaie tijd, maar ik had het heel erg naar mijn zin. Ik schreef bijna precies een jaar geleden dit artikel, waar de dankbaarheid en het geluk van afstraalt als ik het nu zo teruglees. 

Op dit moment zijn veel basisbehoeften in mijn leven onzeker en hoewel het niet slecht gaat, weet ik dat ik ook nu terug kan naar meer dankbaarheid.

In de zomer werkte en woonde ik op de camping waar ik een fantastische tijd had. Ik spaarde geld, was continu in/vlakbij de natuur en had leuke mensen om mij heen. In oktober wandelde ik in veel kortere tijd dan verwacht 500 kilometer. Wat was het heerlijk, die duidelijkheid, elke dag opstaan, wandelen, de hele dag buiten zijn en weer fijne mensen om me heen. De realisatie dat ik verder wilde leren kwam daarna. Ik verbleef nog een maand op Ibiza, pakte mijn Spaans weer een beetje op, leerde uiteindelijk ook bijzondere mensen kennen en de diversiteit in alles op het eiland. 

Tot slot de Vipassana cursus in de buurt van Madrid. Hoe langer dat geleden is, hoe meer ik mij besef hoe pittig die opdracht daar voor mij was. Wat maakt (ik denk dit terwijl ik het schrijf voor het eerst!) dat ik het misschien nog wel een keer wil proberen. Het was bijzonder, ik leerde veel en er is nog veel meer in te leren. Want hoewel ik de afgelopen jaren veel geleerd heb, besef ik me ook dat weten en doen twee verschillende dingen zijn. Ik zal er met de tijd niet minder wijs op worden, maar om met die wijsheid in contact te blijven staan moet ook de dingen doen waarvan ik weet dat ze goed voor me zijn. 

Daar wilde ik eigenlijk over schrijven. Hoe ga ik weer DOEN waarvan ik weet dat het goed voor me is? Het punt is namelijk, al die dingen waren fantastisch en ik had ze nooit willen missen, maar het geheel is alles behalve: rust, structuur of duidelijkheid. Nu heb ik daar juist, meer dan ooit, behoefte aan.

Ik begin klein en kijk vanaf daar verder. Ik wil gewoon weer consequent twee keer per dag schrijven. Als ik die basis heb ontstaat vanuit daar zoveel goeds. Ik voel me positiever, dankbaarder, rustiger ik heb meer vertrouwen in alles, liefde voor mezelf en anderen, meer creativiteit en zo kan ik nog wel even doorgaan. Vanuit deze basis zullen de andere dingen die ik graag wil ook weer ontstaan. 

In de ochtend schrijf ik: Gevoel/overig, dankbaarheid, affirmaties, intentie(s)

In de avond schrijf ik: Gevoel/overig, dankbaarheid, affirmaties, wat ik goed heb gedaan die dag. 

Daarnaast wil ik proberen woensdag, donderdag en zondag geen overbodige online activiteiten te doen, waarmee ik dan vooral Netflix of Youtube bedoel. 

Geen ingewikkelde moeilijke dingen, geen tien dingen tegelijk. Vooral met aandacht en tijd weer schrijven en meer tijd creëren om te doen wat ik echt graag doe. 

Jullie lezen het vast hoe dit zal gaan. Misschien komt er als gevolg wel meer online als het goed gaat? :) Wat doe jij om de draad weer op te pakken als je voelt dat dat nodig is?

Veel liefs,

Silke
*bron foto