Hoe alles positief te bekijken is

Wat een dag. Een dag vol stress. Was dat nodig al die stress? Nee ik denk dat dit soort stress nooit nodig is. Is het begrijpelijk, dat wel. Opgebouwde frustratie, slecht nieuws op slecht nieuws op slecht nieuws. Dan nog slechter nieuws. Was ik in paniek omdat alles niet door zou gaan? Eigenlijk was dat niet de paniek. Ik wist meteen hoe kut alles ook was, het gaat alsnog wel door, ook al zeggen ze dat ze mijn diploma niet vertrouwen, ook al lijkt het niet te kloppen. Ik wist dat het goed zat. Was de stress dan nodig? Nee, het was veel werk, onnodig werk, werk wat zo oneerlijk voelde. Het voelde emotioneel allemaal zo zwaar omdat ik voor het eerst in mijn leven mijn diploma nodig heb, waar ik al die jaren zo hard voor gewerkt heb en dan wordt het niet erkent. Dat, dat voelt als een klap in mijn gezicht. De regels die boven logica gelden, dat blijft zo moeilijk voor me. Het maakt me nog verdrietig, alles klopt maar de regels, die niet kloppen die worden bovenaan gesteld. Hoeveel bewijsmateriaal ik ook aandien. Daarbij stond weer je hele zekerheid op de kop. Hoewel, ook niet, want ik zag geen scenario voor me waarin het allemaal niet meer door zou gaan. Ik zag vooral het onnozele werk, keer op keer. Het wantrouwen in mij, het voelt onmenselijk. Het maakt me verdrietig dat ik de hele dag gewerkt heb om mezelf te verantwoorden terwijl ik dat niet zou moeten hoeven doen. 

Maar er moet toch een les in zitten? Er moet een reden zijn dat het zo gaat, ik moet er iets van leren anders krijg ik dezelfde dingen op andere manieren gegarandeerd terug. Ik mag nog meer compassie tonen voor mensen, ik mag nog´accepterender’ zijn naar hoe dingen zijn zoals ze zijn en gaan zoals ze gaan. Ik hoef mijn hart niet op hol te laten slaan bij elke tegenslag, ik kan denken, ‘goh er wordt nog steeds een probleem gezien, dan lossen we dat ook even op, prima’. Ik hoef mezelf niet gek te laten maken doordat anderen niet in mij geloven, of dat nou om diploma’s is waarvan ik weet dat ik ze behaald heb, of om wat voor ander iets dan ook. Ik weet dat het goed zit, ik weet dat ik iets kan en dat is voldoende.

Alles had al maanden geduurd, we wilden opschieten. Is het echter de stress waard van alle telefoontjes en mails die beginnen met ‘SPOED’? Nee denk ik aan de ene kant. Aan de andere kant zou ik er tegen kunnen als al dit contact met instanties van vandaag verspreid zou worden over de komende weken? Zou ik dan al die tijd me zorgen maken over mijn baan? De kunst zit hem toch echt in het überhaupt niet zorgen maken. Hier en nu leven. Vertrouwen dat wat er ook gebeurd goed is. Rustig controleren wat ik kan controleren en loslaten wat ik niet kan controleren. Geloof in jezelf. Vertrouw dat alle gebeurtenissen ervaring zijn. Ervaring waarin jij de keuze hebt wat je ermee doet. 

Ondanks alles ben ik trots op hoe ik het vandaag gedaan heb. Ik heb verstandige keuzes gemaakt. Ik heb de vloer schoongeschrobt om met mijn frustratie om te gaan en daar van genoten. Nu heb ik dit geschreven en dat schrijven blijft werkt zo fijn voor mij. Het schrijven lukt al weken niet en nu vandaag dus wel! Een negatieve ervaring is veranderd in een positieve ervaring. Ik blijf in mezelf geloven en ik blijf oefenen met acceptatie van alles wat is. 

Veel liefs,

Silke

*bron foto