Wonen in Indonesië, deel 2

Het vervolg van de inleiding en het eerste deel van mijn reis naar Indonesië. 

22 Augustus 2016, Deel 2 van de reis

In de hotelkamer bleek ook nog weer zo’n luxe badkamer te zijn! Ik was inmiddels door de douche, eten en het drinken ook wat minder moe. Opeens voelde ik weer iets, waar ik daarvoor alleen maar moeheid voelde, voelde ik mij nu heel erg blij! Zo viel ik al heel snel in slaap. De volgende ochtend ging heel soepel, ik hoefde niet weer met de trein en was dus al op het goede vliegveld. Wel is het allemaal zo ontzettend groot, je loopt maar door en door, maar omdat ik ook alle tijd had, en er zoveel te zien is, en het heel goed staat aangegeven voelt het niet zo ver. Volgens mij ben ik ook 2 x door een soort douane geweest maar dat stelde verder niet zoveel voor.

Voor het boarden werd ik aangesproken in het Nederlands, met de vraag of dit mijn eerste keer Lombok was. (later vroeg ik hoe die daar bij kwam? ‘Nederlands paspoort + heel erg nieuw paspoort, haha) Later in het vliegtuig zaten we ook naast elkaar dus super lang gesproken. Deze jongen woonde en werkte op Lombok. En ja toen ik het vliegtuig uitstapte voelde ik het dan echt, de hitte! In een taxi ging ik naar mijn ‘homestay’ die ik geboekt heb voor de komende 2 nachten. Dat duurde een uur maar voelde als een kwartiertje. In die tijd geen toerist gezien, allemaal lokale bevolking, heel gek. Alle plaatjes en beelden van TV of de aardrijkskundeboeken van de middelbare scholen aan elkaar geplakt zo voelde het.

Zolang ik niet denk aan de hitte en bezig ben met Whatsapp of schrijven of lezen of typen is het wel te doen. Maar af en toe heb ik echt het gevoel dat ik nauwelijks lucht krijg zoooo warm, maar dat zal vast wennen. Ik zal nu een soort emmer met water vullen en dat als douche gebruiken. Ik dacht eerst dat ik een douche had maar er is niet echt een doucheputje… Wat ik trouwens verder helemaal niet erg vind, het is hier een heel mooi plekje!

23 augustus 2016, Dag 1

Ik werd best vroeg wakker ook omdat de rest hier allemaal al wakker was. Bij mijn ontbijt kreeg ik 'Lombok koffie" Super heet, super veel en echt zo’n dikkige zwarte drap, echte koffie denk ik? Maar ik was wel heel bij dat ze er meteen al een pot suiker bij bracht, daarmee was het best lekker! Ik deed alles rustig aan en ging een uur of 11 naar een soort resort/restaurant. Ik had begrepen dat je daar gewoon iets kon gaan drinken en dan kun je automatisch gebruik maken van alle faciliteiten. Het zwembad met uitzicht op zee!! En het strand wat aan hun grenst is ook van hun. Echt een prachtige prachtige plek. Ik had nog nooit zoiets moois in het echt gezien, heel bijzonder. Ik huurde een handdoek voor 35.000 RP wat iets van 2,30 euro is. Zo kon ik ook op de strandbedden liggen. Ik las, sliep, luisterde muziek, en studeerde Bahasa Indonesia, de Indonesische taalcursus die ik al maanden overal en nergens mee naartoe sleep.

Vanaf een uur of 4/5 sprak ik met een half Koreaanse half Mexicaanse man, die in Texas woont. Op een gegeven moment was het bijna 7 uur en werd ik uitgenodigd om met hem en zijn oom en tante die in dit resort logeerden, te eten. Dus zo zat ik met hem en zijn oom en tante, uit California aan tafel. Het was heel gezellig en ik was pas thuis om een uur of 11/12 geloof ik. Inmiddels is het al 20 over 2 trouwens, maar ik ben klaarwakker haha!

24 augustus 2016, Dag 2

Vanochtend moest ik uitchecken voor 12 uur, nouja ongeveer dan want ze zijn hier niet zo precies. Daarna ben ik weer naar hetzelfde restaurant/resort gegaan waar ik gisteren was. Resort is trouwens geen goed woord, het is heel klein en rustig❤ Ik ging hier lunchen en bezig met een schoolopdracht, het was nog nooit zo leuk om met school bezig te zijn omdat praktisch met mijn voeten in het zand zat terwijl ik bezig was! Ik zag de mensen waar ik gisteravond mee gegeten heb ook weer. Met z'n tweeën hebben we de hele middag op het strand gelopen. Ik heb een nieuwe slaapplek gevonden. Hier heb ik zelfs een echte douche. Nu hoef ik niet zoals gister boven de wc te hangen met een emmer water omdat er niet echt een afvoer te vinden was in de badkamer, en de douche super laag was dus dat was niet echt een douche eigenlijk (hahaha, inmiddels weet ik dat wat ik beschrijf gewoon een wc is zoals ze die in Azië vaak hebben). In de avond heb ik weer met de familie uit Texas en Californië gegeten. De oom en tante zijn zestigers die al met pensioen zijn. Ik voel mij bij ouderen mensen altijd heel snel op mijn gemak, heerlijk is dat. Morgen gaan we met z'n allen naar de watervallen in het Noorden van Lombok.

Trouwens de lokale bevolking hier kan verrassend goed Engels, dit is omdat ik nu in een toeristisch gebied ben (Senggigi). Ik vraag de hele tijd: ‘wat is dit in het Indonesisch, en wat is dit, hoe zeg je dat? Ik oefen het nu zoveel, het is echt heel erg leuk. De woorden en zinnen probeer ik dan later weer op te zoeken op te schrijven. Het is echt heel erg leuk om te leren met iedereen. Ook is het is super handig dat ik al een basis heb omdat ik al een tijdje aan het leren was in Nederland.

25 augustus 2016,  dag 3

Ik zal vandaag proberen kort te beschrijven omdat het, ja alweer, 20 over 1 s nachts is en deze keer ben ik wel moe. Morgen ga ik rond 10 uur sporten op het strand, ik heb afgesproken tussen 10 en 11 dat geeft me rust haha. Vandaag werd ik opgepikt om een uur of 9 en gingen we met de chauffeur van de Amerikaanse mensen naar de watervallen, dit was ongeveer twee uur rijden. Ondertussen de hele tijd prachtig uitzicht! We hebben een super lange tocht gemaakt daar en het was zo mooi! Ik heb veel apen gezien, op blote voeten gelopen en gezwommen in de waterval. Ten slotte geluncht met echt ongelofelijk mooi uitzicht!! Toen ik terugkwam bij mijn hotel was al donker geworden, ik was ook wel moe en wilde even alleen zijn. Dat was heerlijk. Het duurde niet lang omdat ik naar buiten ging om de wifi code te vragen en toen vroeg ik natuurlijk ook om Indonesische woorden. Ik vroeg iemand het op te schrijven, dus pakte mijn schrift en zo heb ik echt wel iets van anderhalf uur privé les gehad van een local, super handig omdat ik op die manier ook de uitspraak heel goed kan leren! En het was echt een goede leraar!

Het personeel van het restaurant waar ik nu al een paar dagen heen ga is ook heel vriendelijk! Vanavond ging ik daar nog heen om een uur of 10 omdat ik nog steeds niet had gegeten. Toen ik wegging en doei ging zeggen kreeg ik nog eten van hun, en weer een kleine taalles. Ik vertelde dat ik morgen naar Gili Trawangan ga dus dat ik hen morgen niet meer zou zien. Het meisje vroeg om mijn email/telefoonnummer echt super lief! Het is echt ongelofelijk hoe goed iedereen hier voor mij zorgt. Maar morgenochtend zal ik de Amerikaanse mensen voor het laatst zien omdat ik dus naar een ander klein eiland ga, waar ik weer niemand zal kennen. Dus ik ben heel benieuwd! Nu ga ik echt slapen.

Wordt vervolgd...

Veel liefs,

Silke