Ik ga iets bijzonders delen. Althans voor mij is het bijzonder, omdat het zo persoonlijk is. Ik ga iets delen wat ik een paar maanden geleden voor mezelf schreef. Zoals je misschien in mijn allereerste artikel gelezen hebt, denk ik al jaren over het beginnen van een blog. Een ontelbaar aantal redenen hebben mij al die tijd tegengehouden. Dit is wat ik er enkele maanden geleden nog over schreef. Daarnaast schrijf ik over wat er in mij omgaat, nu ik een paar dagen aan het bloggen ben.
" 9 november 2018
Is dit het begin, ik wil schrijven. Ik schijf. Ik denk al zo lang na over schrijven voor publiek. Is dit wat ik wil en niet durf? Ik heb thema’s opgeschreven waar ik over zou willen schrijven, ik heb andere blogs bekeken, ik heb geschreven over de verschillende manieren waarop ik iets met mijn jarenlang verzamelde dagboeken zou kunnen doen. Ik heb gezocht naar tips voor het schrijven van een boek. Ik heb boeken gelezen om mezelf te inspireren. Ik lees de laatste maanden terug in mijn dagboek, en zie het volgende terugkomen: ‘inspiratie stromen komen op in mijn hoofd en zodra ik het op wil schrijven is het weg’. Ik durf niet, ik zou dit echt niet online durven te zetten, zelfs na deze eerste paar zinnen denk ik nee nee nee. Ik vraag me af wat ik te verliezen heb?"
Gek hè, dat ik er zo vaak aan heb gedacht. Dat het er nu opeens is. Ik vind het overigens niet erg. Ik geloof dat dit blijkbaar voor mij het goede moment is om te beginnen :)
Afgelopen zaterdagavond 16 februari ben ik begonnen. Vanaf dat moment was ik bij elke stap die ik verder zette zo ongelofelijk enthousiast! Meestal slaap ik vroeg. Maar nu hield een enorme kick van enthousiasme en een mega stroom van inspiratie mij urenlang wakker. Ik schreef en ik schreef, en het maakte me zo blij.
Nu is het dinsdag en inmiddels hebben mensen daadwerkelijk mijn blog bezocht. Dat zorgde vandaag bij mij voor hele gemixte gevoelens haha! Aan de ene kant WOW iemand leest echt wat ik geschreven heb -- Aan de andere kant NOO iemand leest echt wat ik geschreven heb. Oh nee, wat zullen ze wel niet denken? Ik kan echt niet de persoonlijke stukjes die ik geschreven heb gaan delen, veel te raar, mensen lezen dat! .. Die gedachten gingen door mij heen. Gelukkig heb ik mij daar bij deze weer overheen gezet en schrijf ik juist lekker door. Hoe ontzettend blij het mij maakt om te schrijven kan absoluut niet tegen die gedachten op. Ik ga mij er niet meer door laten tegenhouden.
P.S Ik moet mij echt nog verdiepen in de opmaak van blog, het aanmaken van verschillende pagina's, copyright dingen? Alle tips voor een beginnende blogger zijn heel erg welkom!
Afgelopen zaterdagavond 16 februari ben ik begonnen. Vanaf dat moment was ik bij elke stap die ik verder zette zo ongelofelijk enthousiast! Meestal slaap ik vroeg. Maar nu hield een enorme kick van enthousiasme en een mega stroom van inspiratie mij urenlang wakker. Ik schreef en ik schreef, en het maakte me zo blij.
Nu is het dinsdag en inmiddels hebben mensen daadwerkelijk mijn blog bezocht. Dat zorgde vandaag bij mij voor hele gemixte gevoelens haha! Aan de ene kant WOW iemand leest echt wat ik geschreven heb -- Aan de andere kant NOO iemand leest echt wat ik geschreven heb. Oh nee, wat zullen ze wel niet denken? Ik kan echt niet de persoonlijke stukjes die ik geschreven heb gaan delen, veel te raar, mensen lezen dat! .. Die gedachten gingen door mij heen. Gelukkig heb ik mij daar bij deze weer overheen gezet en schrijf ik juist lekker door. Hoe ontzettend blij het mij maakt om te schrijven kan absoluut niet tegen die gedachten op. Ik ga mij er niet meer door laten tegenhouden.
P.S Ik moet mij echt nog verdiepen in de opmaak van blog, het aanmaken van verschillende pagina's, copyright dingen? Alle tips voor een beginnende blogger zijn heel erg welkom!
Veel Liefs,
Silke
Hey Irene, leuk dat je een bericht achter laat! Aah het zal wel blijven dus, maar over het laatste niet teveel nadenken lijkt me een goede insteek haha! Ik doe mijn best :)
BeantwoordenVerwijderenZo leuk geschreven en zo herkenbaar! Ik ben nog maar gestart en ik vind het ook spannend. Het is jezelf een beetje (understatement) kwetsbaar opstellen.. Maar dat vind ik net het mooie aan wat anderen doen, dus wil ik dat ook doen. Toffe blog!
BeantwoordenVerwijderenHi Barbara, wat leuk dat je een reactie achterlaat. Wat jij schrijft is voor mij weer zo herkenbaar, het is kwetsbaar en dat maakt het spannend maar juist zo mooi! Dankjewel voor je compliment en veel plezier met jou blog!!
Verwijderen