Stilstaan in het bos


Ik was voor het eerst bij een groot bos bij mij in de buurt. Enthousiast over alles wat ik zag. Het was volledig nieuw, ik had geen plan ik had geen verwachting. Met een zichtbare glimlach liep ik door het bos en nam eindelijk eens de tijd om regelmatig stil te staan en om mij heen te kijken. Dat doe ik niet zo vaak. Dik anderhalf uur lang liep ik als betoverd door dit, voor mij nieuwe, bos. De enkele mensen die ik tegenkwam begroette ik vriendelijk. Ik stelde me voor hoe dit bos in de weekenden vast wel druk zou moeten zijn omdat ik hier en daar de door de mens geplaatste informatieborden zag. Maar dat gaf niet. Normaal zou ik de tijd niet nemen om die bordjes te lezen of het laten omdat het bang zou zijn dat stom lijkt dat ik doe (geen idee waarom). Maar nu nam ik de tijd en fotografeerde ik zelfs met de gedachte ze naar een vriendin te sturen die dit ook leuk zou vinden.

De geur van het bos was heerlijk, alles klopt en ik voelde hoe ik alleen maar daar wilde blijven. Hier is de essentie, hier is alles goed, hier wil ik zijn. Ik fantaseerde niet veel verder want het bos nam me op en bracht me terug naar het hier en nu. Ik was precies waar ik wilde zijn op dat moment, dus geen reden om met mijn hoofd ergens anders te zijn.
Het is alsof alles vertraagd in het bos en later thuis vroeg ik me af waarom we altijd zo’n haast hebben. Alles lijkt prima als we stilstaan.


Veel liefs,


Silke

Reacties

  1. Wat heerlijk, fijn ook zo'n ontdekking. Ik hou ook echt van het bos.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heerlijk, als het rustig is in het bos. Het maakt je wereld ook even 'klein', tussen al die bomen.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Leuk dat je er bent!